Ondertussen zijn de nodige weken verstreken en veel situaties zijn gepasseerd. Na die afspraak bij de gynaecoloog en het familie gesprek is de nodige heen een weer gemaild naar het maatschappelijkwerk van het verpleeghuis waar mijn schoonmoeder verblijft, want er bleef bij veel zaken nog onduidelijkheden. Haar revalidatie indicatie zou op 20 april verlopen en er was pas weken er na pas een nieuwe indicatie tot betrekking een vast verblijf in een verpleeghuis.
Na twee keer bellen naar het CIZ werd het mij duidelijk dat het verpleeghuis had, voor welke onduidelijke reden dan ook, niet duidelijk kenbaar gemaakt na wat voor soort indicatie ze wilde aanvragen voor mevrouw. Dit vermoed had ik al, na dat ik het maatschappelijkwerk had gemaild over mijn ontevredenheid van de gang van zaken, toen is er openlijk toegeven dat er niet voldoende was in mevrouwx92s dossier gekeken. Dat deze indicatie, permanente opnamen in een instelling gaat niet over een nacht ijs dat is duidelijk maar gelet op het feit dat, voor de mensen onderons die bekent zijn met indicaties weten, tegenwoordig is dat je minste achtweken voor de afloop een heerindicatie moet aanvragen als je verlenging en blijvend zorg willen ontvangen, wat ik had het verpleeghuis meerder keren op gewezen, was de indicatie zeer traag en niet zorgvuldig mee om gesprongen. Deze indicatie was o.a. nodig om voor de nodige dingen te zorgen, zoals de huur van haar flat op te zeggen.
Ook wat heel onduidelijk is en nog steeds is het feite rondom de wachtlijst voor o.a. een plek in het verpleeghuis dichter bij huis. Toen mevrouw werd ontslagen van het ziekenhuis na 2 weken kwam er iemand van de revalidatie plaatsing bij haar. Deze mijnheer verzekerde mij dat mevrouw op de wachtlijst van twee verpleeghuizen zou komen te staan, het revalidatie wachtlijst wel te verstaan, want een verpleeghuis lijkt net Schiphol met verschillende bestemmingen. Dus daar stond mevrouw op de wachtlijst van verpleeghuis keuze A en keuze B, uiteindelijk is ze naar keuze B gegaan, want, zoals mij is uitgeleegd die had eerder plek en het is van belang dat men zo snel mogelijk met revaluatie, heel begrijpelijk. Even goed als hun verhaal over dat ze enkel manden bij keuze B bleef want dan konden ze een goed revalidatie plan opstellen en ook mevrouw moest ook het hele situatie laten bezinken.
Toen het evident werd dat mevrouw uit revalideert was kregen wij als familie wisselend indrukken over op welke wachtlijst zij zou staan en hoe lang de wachttijd is. Bij het laatste familie gesprek in maart werd na dat het discussie van x93Gaat ze naar een verpleeghuis of een verzorgingshuisx94 van tafel af was werd ons verteld, goed dan zetten wij haar op de wachtlijst. Met resultaat dat zowel mijn man als ik, vroegen ze staat toch al op de wachtlijst? Tja, hier komen we, de verschillende soorten wachtlijsten, revalidatie of opnam, met andere worden ze moest x91overgeboektx92 naar het opnam wachtlijst. Okay, na ja gezien dat keuze A heeft een wachttijd van +6maanden althans de revalidatiewachtlijst, kwam snel het vraag, waar gaat ze wachten tot ze naar keuze A kan? Ja idd ze gaat op de opnam wachtlijst van keuze B. Nu kreeg is vorige week te horen dat ze morgen kan verhuizen naar boven naar de opnam afdeling van keuze B.
Intussen dit allemaal ben ik de nodige dingen aan regelen, de flat heb ik ondertussen opgezegd met behulp van haar zoon voor dat het indicatie opnam officieel binnenwas, na 3 mailtjes, 2 telefoontjes en 1 keer langs gaan bij de woningbouw kregen we te horen, ja als een van haar kinderen langs kwam met bewijs van opnam van hun moeder konden de flat opgezegd worden gezien dat mevrouw zelf niet in staat is om het regelen. Officieel moesten wachten op de indicatie papier zo leegte iedereen ons uit want anders is mevrouw x91dakloosx92 en om narigheid te verkomen.
Maar goed, mevrouw is ondertussen opgenomen 6maanden en na die tijd gaat altijd het eigen bijdraag flink om hoog wat zou voor financixeble toestanden zorgen wat door de traagheid van de indicatie aanvraag buiten haar schuld zou veroorzaken.
Nu krijg ik te horen dat het wachtlijst opnam in keuze A heel lang is, maar ja, een verwachte wachttijd willen ze niet geven. De ANWB kan beter schatten hoe lang files zijn. Maar goed, nu nog het kwestie mevrouw inschrijven in de gemeente waar keuze B staat, tja ik ga haar niet inschrijven voor dat ik weet dat ze wel x91geboektx92 staat op de wachtlijst opnam van keuze A, want ondertussen ga ik niet zonder harde bewijs op iets in. Telkens zegt het maatschappelijke werk van keuze B dat ik altijd bij haar collega terecht kan bij keuze A voor informatie, na ik weet het niet , als ik contact krijgt bij keuze A is dat ik de zorgafdeling waar mevrouw zou komen te x91verblijvenx92 en die melden al dan niet ferm, het maatschappelijke werk van keuze B kan je terecht met al u vragen. Staat zeker een zwarte ketel die zijn keur wil niet laten kennen.
Inmiddels heb ik contact geleegd met de WMO waar het transport rolstoel, de huishoudelijke hulp en de voordeur drempel via een indicatie verkregen is. Ik ben voor de afwisseling persoonlijk langs geweest met alle indicaties onder me arm. Als de ware kaarten speler aan tafel bij de WMO met het gedachten in een keer goed. Voor de rolstoel wordt een ophaal afspraak gemaakt, krijg ik later een telefoontje voor, de huishoudelijke hulp is al opgezegd al toen bij de revalidatie opnam en de voordeur drempel hoort nu bij het huis. Na goed alles is gedaan, na maak je borst maar nat zou ik maar zeggen. Een week na dat ik langs was geweest belt de WMO met de vraag x91ja, maar mevrouw heeft toch een rolstoel nodig?x92waar ik op antwoorden x93Ja, maar deze rolstoel is een transportrolstoel om dan af en toe in te zitten en mevrouw heeft een ADL [Algemeen Dagelijks Levensbehoeftex92 rolstoel nodig want ze zit de hele dag in en dit wordt verstrekt door de instelling waar ze nu in zit met andere worden deze rolstoel moet op gehaaldx92 Na ja gelukkig was het daarna wel snel geregeld. Nu nog die drempel, na toen potentieel kandidaat vroeg om de flat te kunnen zien, hing er aan de voordeur knop, graag haal die deurmat weg in het kader van Galerij leeg. Woningbouw het is een drempel die vast zit namens de WMO en geen los deurmat.
Mevrouw gezondheid ondertussen achteruit, in april ben ik 2 xe1 3 keer met spoed gebeld voor nog meer kleding beschikbaar te stellen, want ze vervuilde haar kleding meerder keren per dag door overmatig urine verlies. In de loop van de tijd wordt er regelmatig laxeermiddelen toegepast omdat dit loopt zoals het zou moeten lopen. Er is weer een melding van bloedverlies in mei waar door de dienst doende vervanging van de huisarts wild mevrouw een rondje gynaecoloog wilde verzorgen tot de verpleging vertelde dat ze al was in maart geweest. Nu blijkt dat de resultaten van die afspraak in maart niet zijn door gegeven naar het verpleeghuis, gelukkig dat ik zelf was bij geweest achteraf.
Uitgerekend op Moederdag is er een prik incident geweest op de afdeling tussen mevrouw en een verzorger, dus met ze alle naar de EHBO van het ziekenhuis voor zijn protocol bloedtest. Even goed blijkt ook deze resultaten tot heden nog niet bekend bij het verpleeghuis. Op 10 mei is er een cardioloog afspraak waar bij een bloeddruk van 95/60 wordt gemeten en in overleg met de cardioloog wordt de medicatie, waar ik vragen had over gesteld na aanleiding naar de reacties bij de vorige cardioloog en internist afspraak, zijn weer in het medicijn rol van mevrouw. Nu ligt mevrouw sinds enkel dagen ziek op bed met verhoging en een blaasontsteking. Nu heeft de verpleeghuisarts ons op gebeld over wat de gang van zaken zijn in de sfeer van tot hoe ver gaan we om mevrouw beter te maken en wat is de definitie van een leefbaar leven voor haar.
Al in al deze zijn tijden waar veel beslissing moeten genomen worden en de frustraties als dingen niet soepel lijken te gaan. Maar wel een zeer informatieve tijd in hoe het is om door Zorgland heen te reizen.
